Remember Me

In 2082 zijn herinneringen en invloed op het gedrag van mensen slechts handelswaar, en termen als "persoonlijk leven" of "unieke biografie" zijn achterhaald. Nilin, de heldin, kan de herinneringen van mensen binnendringen en verandert het verleden waarop zij hun huidige acties baseren. Op een gegeven moment wordt ze onderworpen aan een volledige geheugenverwijdering. Ze moet vechten voor zichzelf - voor de identiteit die ze zich zelfs niet meer herinnert. De setting, het verhaal, het ontwerp en de belichting roepen onmiddellijk de sfeer op van een meesterwerk in cyberpunk - «Blade Runner». Maar de game overtreft de film merkbaar in de "ruimte", het gevoel van "lucht" en "aanwezigheid" binnen de game. Het lijkt alsof je de wereld van de game in 360 graden om je heen ziet. De mimiek en bewegingen van de personages zijn tot in de kleinste details verzorgd en geven een overtuigende indruk van een toneelstuk met levende acteurs. Zelfs de bewegingen van levenloze objecten zijn doordrenkt met dezelfde expressiviteit - denk aan de baan van een gegooide pistool of de splinters. Het hoge niveau van regie, samen met de bijbehorende design- en grafische niveaus, zorgt voor een overvloed aan betekenisvolle vondsten die elke scène vullen met emotie en zintuigen.